Friday, November 27, 2009

တိုင္းျပည္ေလး

တိုင္းျပည္ေလးမွာ
ေနာက္ဆက္တြဲေတြရွိေသးလား
ေရမီးမစံုတဲ့ တိုင္းျပည္ေလးမွာ
ေရသန္႔ဗူးေတြလိုတယ္
လက္ႏွိပ္ဓါတ္မီးလိုတယ္။

ေရသန္႔ဗူးထဲက
ဆီေတြျဖစ္လာၿပီး
ဓါတ္မီးအလင္းက
ပန္းေတြပြင့္ရင္ေကာင္းမယ္။

ကဗ်ာဆရာ ဘာသာျပန္ဖို႔
ငယ္စဥ္ကလို
တူတူပုန္းကစားေနရၿပီလား။

အင္းးးးးးးးးးးးးးးေလ

အေမွာင္ညေတြကလည္း
မဲလြန္းေနတယ္။ ။

14 comments:

kokomaung.uk said...

ေရသန္႔ဗူးထဲက
ဆီေတြျဖစ္လာၿပီး
လက္ႏွိပ္ဓါတ္မီးအလင္းက
သုံးမကုန္ႏုိင္တဲ့လ်ပ္စစ္မီးေတြျဖစ္သြားရင္ပုိေကာင္းမယ္။
ၿပီးေတာ့ ေမတၱာပန္းမ်ား ေ၀စီေစသတည္းေပါ့။

ကဗ်ာေလးေကာင္းတယ္။
မအားလုိ႔ ဘယ္မွ မေရာက္ျဖစ္ဖူး။ ထပ္လာလည္ေပးတဲ့အတြက္ အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

အဆင္ေျပပါေစ။

ဗညားရွိန္ said...

ကဗ်ာဆရာ ဘာသာျပန္ဖို႔
ငယ္စဥ္ကလို
တူတူပုန္းကစားေနရၿပီလား။


ဒီအပိုဒ္ေလးက အေတြး အရမ္းေပးတယ္ ေတြးေလ က်ယ္ျပန္႔ေလ ပဲ ႀကိဳက္တယ္ တိုတိုေလးနဲ႔ အေတြးေတြ အေ၀းႀကီးကို ေရာက္ေစတယ္

win latt said...

အသစ္မဟုတ္တဲ႔ ေကာင္းကင္ေအာက္မွာ
ဗရုပ္သုတ္ခ ႏိုင္တဲ႔ ရွင္သန္ျခင္းေတြေၾကာင့္
ညအေမွာင္ကိုေတာင္ သတိမျပဳမိတာ ၾကာျပီ...။
ေန႔သစ္ေတြထဲမွာ အသက္ရွဳေခ်ာင္ဖို႔
ေအာက္စီဂ်င္ ေပ်ာက္ေနတာရွာေတာ့
ေရသန္႔ဗူးထဲမွာ H2O ဓါတ္ျပဳပစၥည္းျဖစ္ေနလို႔
ဂ်ဳိးုျဖဴပိုက္လိုင္းေပၚ အိပ္ေမာက်ခဲ႔ရတယ္...။
ဘာမွမဟုတ္တဲ႔ ကာရံေတြနဲ႔
ကဗ်ာဆရာတစ္သိုက္
ေနေပ်ာက္မထိုးတဲ႔ အခန္းထဲမွာ
အိပ္ငိုက္ေနတာ ၾကည့္....
သံတိုင္ေတြၾကားက ဝိုးတဝါး ျမင္ရလိမ့္မယ္..။
(လာလည္တဲ႔ မနန္းကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...
ဒီဘေလာ့ကိုဖြင့္ မိတာ အမိတကၠသိုလ္ ကို လြမ္းမိတယ္...
မနန္း ရယ္....)

အတၱ said...

အင္းးးးးးးးးးးေလ...

အေမွာင္ညေတြ အလင္းေရာက္မွ
ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ
ျပန္ဆုံၾကတာေပါ့......

အ႐ုပ္ကေလး said...

မည္းလြန္းတဲ့ ညနက္နက္ေတြထဲ
အေမွာင္ဆိုတာကိုက ကပိုက႐ိုအလွတစ္ပါးလား ..
စမ္းတ၀ါး၀ါး ေလွ်ာက္ရင္းနဲ႔
အခ်ိန္ေတြ လြန္ေျမာက္
တဒိတ္ဒိတ္ခုန္ေနတဲ့ရင္
ေနာက္ဆံုးေတာ့လဲ လူ႔ဘ၀ဆိုတာ
႐ွင္သန္ျခင္းေတြၾကားမွာပဲ ...တစ္စတစ္စ
........
................
ဆံုးခန္းတိုင္ေအာင္ ေလွ်ာက္လွမ္းရင္း
အတိမ္အနက္ကိုက ထုထည္မက်တက် ဆန္လြန္းပါရဲ႕ ..။

ခင္မင္စြာ
idulize (အ႐ုပ္ကေလး)

ေမခင္ said...

ကဗ်ာေလးကိုခံစားသြားပါတယ္

Nge Naing said...

မနန္းေရ ကဗ်ာေလးေတြ သိပ္ကို အဓိပၸါယ္ရွိပါတယ္။ ကဗ်ာေတြ အားလံုးက တဦးတေယက္တည္းရဲ့ သရုပ္ေဖၚထားတာ မဟုတ္ပဲ ဘ၀ေတြ မ်ားစြာကို ကိုယ္စားျပဳေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အားလံုးကို ဖတ္သြားပါတယ္။ အားေပးလ်က္ပါ။

ဂ်စ္တူး ( မံုရြာ ) said...

အင္း---စာေရးေတာ္သလိုကဗ်ာကလည္းေမွာ္ေအာင္ထားတယ္-

Ko Toe Gyi ( Multiply Boo Boo Gyi ) said...

ေရသန္႔ဗူးထဲက
ဆီေတြျဖစ္လာၿပီး
ဓါတ္မီးအလင္းက
ပန္းေတြပြင့္လာဘုိ့ ့
ၾကိဳးစားေနၾကတာပါဘဲ မမနန္းေရ ။
အေမွာင္ညေတြကုိ ျဖတ္သြားရင္း
အလင္းေရာင္ ဆီကုိေတာ့
ေရာက္နုိင္ေကာင္းပါရဲ ့
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစဗ်ာ

ကိုေဇာ္ said...

ေကာင္းလိုက္တဲ႔ ကဗ်ာ..။
တိုတိုေလးနဲ႔..။

“ ျဖစ္ခြင္႔သာ ရမယ္ ဆိုရင္
လက္ႏွိပ္ဓါတ္မီးကို အလင္းေရာင္းအျမဲေပးဖို႔
က်ေနာ္ ရွည္ရွည္ အေတာင္႔ေလး ျဖစ္ခ်င္တယ္ဗ်ာ.”

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ
ကိုေဇာ္

ကဗ်ာဦး said...

ေရသန္႔ဗူးထဲက
ထမင္းရည္ေတြ ျဖစ္လာရင္ ပိုေကာင္းမယ္

ဂ်စ္တူး ( မံုရြာ ) said...

အေမွာင္ညေတြလင္းတာကိုဂ်စ္တူးတခါေတြ ့ဘူးတယ္ဗ်-
မိုးသားေကာင္းကင္႒ကီးကနီရျပီးအလင္းေရာင္ေတြေပးေန
လုိက္တာ-ညေနခင္းကေလးကိုျဖစ္ေနတာေလ။

အ႐ုပ္ကေလး said...

အိမ္သစ္ေလးကို လာလည္သြၾးတယ္ အစ္မ
အခုအိမ္ေလးက မ်က္စိေအးေစတယ္

ခင္မင္စြာ
idulize(အ႐ုပ္ကေလး)

ဂ်စ္တူး ( မံုရြာ ) said...

အိမ္သစ္ကေလးကိုေနာက္က်စြာနဲ့လာခဲ့ပါတယ္-အိမ္သစ္
ကေလးကခ်စ္စရာေလး-ေရသူမကေလးလားမသိဘူးေနာ္-